Kerk Heilige Guliëlmus, Olympiaweg 89, Maastricht
Ontstaansgeschiedenis
van de kerk
Op 19 maart 1957 was Mgr. Lemmens 25 jaar bisschop. De gelovigen van het bisdom Limburg gaven 'vajer bisjop' een kerk cadeau. Hij koos een wijk in het Vrouwenveld. De plek ten oosten van de Czaar Peterstraat en Koning Clovisstraat, die zwaar aan renovatie toe was en waar gezinnen uit de gesaneerde binnenstad van Maastricht waren gehuisvest.
Het
waren de mensen die onder het wijkhuis Maris Stella vielen en waar al
enkele jaren eerder kapelaan Theo Engelen door Lemmens voor was
vrijgesteld, vanuit de Onze Lieve Vrouw van Lourdes, waar hij van 1948
tot en met 1955 kapelaan was.
Als architect werd Jos Muré
gekozen. Mgr. Lemmens kwam zelf de eerste spade in de grond steken en,
op 9 februari 1958, de eerste steen te leggen. Op de 19de oktober van
hetzelfde jaar kon Mgr. Lemmens 'zijn' kerk reeds inzegenen, toegewijd
aan zijn eigen patroonheilige, de H.Guliëlmus.
Kapelaan Engelen was intussen rector geworden en dat bleef hij tot 5
mei 1959, toen werd het rectoraat in een parochie omgezet. Op 31 mei
werd rector Engelen als pastoor van de H.Guliëlmusparochie
geïnstalleerd. Het bestuur van de Stichting Wijkhuiswerk werd tot
kerkbestuur benoemd.
Pastoor Engelen overleed in 1968. Zijn opvolgers hebben voortdurend én
met zielzorgelijke én met financiële problemen geworsteld. Uiteindelijk
kwam de Guliëlmusparochie in 2004 weer samen met de parochie OLV van
Lourdes en H. Familie, met pater Mattie Jeukens ofm als pastoor. Eén
van zijn voorgangers noemde de Guliëlmuskerk een plezierige en
bespreekbare kerk, waar je zonder microfoon kunt preken.
In 2008 werd in aanwezigheid van bisschop Wiertz het 50 jarig bestaan
van de kerk gevierd.
Korte filmimpressie van de Guliëlmuskerk
Foto's en filmbeelden:
Pascal Nypels - Muziek: Francis Poulenc
Exterieur
De blokvormige Guliëlmuskerk is geheel opgetrokken in gele baksteen. De kopse gevels van schip en zijbeuken zijn hoger dan de zijgevels. Centraal in de voorgevel van de Guliëlmuskerk staat een risaliet (een gedeelte van een gevel dat over de hele hoogte naar voor uitspringt) die uitmondt in een klokkenarcade, die bekroond wordt door een kruis. De twee dubbele houten toegangsdeuren bevinden zich eveneens in de risaliet. Ter beveiliging zijn er ijzeren hekken voor de deuren aangebracht. Boven de hoofdingang is een gevelreliëf aangebracht. De daken van schip en zijbeuken zijn plat. De zijgevels van het schip hebben elk acht met betonnen claustra’s gevulde rechthoekige ramen. Soortgelijke ramen treft men aan in de zijgevels van de zijbeuken. Rechts van de kerk staat de rechthoekige sacristie, die tevens de verbinding vormt met de voormalige pastorie.